Blog serie Religie
Religie, geloof en de verhalen die we meekrijgen.
Deze blogserie ontstond niet omdat ik het geloof wil afwijzen, maar juist omdat ik steeds meer vragen begon te stellen. Ik groeide op binnen een protestants-gereformeerde omgeving en leerde daar wat waar, goed en Bijbels was, maar door mijn eigen leven, andere christelijke tradities, boeken, opleidingen en mijn verdere zoektocht ontdekte ik dat veel onderwerpen veel minder zwart-wit zijn dan ik vroeger dacht.
In deze serie neem ik je mee in die zoektocht. Ik begin bij religieuze angst, de overtuigingen die je als kind meekrijgt en de vraag hoeveel van wat wij als dé waarheid hebben geleerd ook voortkomt uit interpretatie, traditie en de geloofsstroming waarin we zijn opgegroeid. Van daaruit kijk ik naar wat er kan gebeuren wanneer je die overtuigingen later gaat onderzoeken of loslaten, want je kunt de kerk verlaten of rationeel anders zijn gaan geloven, terwijl je lichaam en zenuwstelsel nog reageren op wat jarenlang met angst, schuld, gehoorzaamheid, afwijzing of straf verbonden is geweest.
Daarmee komen we ook bij religieus trauma en Religieus Trauma Syndroom, maar inmiddels kijk ik nog een laag verder. Wat gebeurt er wanneer religieuze angst terechtkomt in een systeem waarin al onveilige hechting, verlatingsangst, bindingsangst of voortdurende alertheid aanwezig is? Hoe kunnen die patronen elkaar versterken, en waarom is het dan niet altijd voldoende om alleen te begrijpen waar een overtuiging vandaan komt? Juist daar raken voor mij psyche, hechting, lichaam en zenuwstelsel steeds meer met elkaar verweven.
Ik schrijf daarbij niet alleen vanuit theorie, maar ook vanuit mijn eigen ervaringen en mijn jarenlange weg binnen de psychiatrie, mijn verdere zoektocht naar hechting en trauma en mijn latere opleidingen in holistisch, systemisch en lichaamsgericht werken. Voor mij is dat geen keuze tussen reguliere psychologische hulp óf lichaamsgericht werken. Integendeel, juist door mijn eigen ervaringen ben ik steeds sterker gaan geloven in de waarde van samenwerking en in het kijken naar de hele mens, waarbij hoofd, lichaam, zenuwstelsel, geschiedenis en omgeving allemaal mee mogen doen.
Verderop in de serie keer ik ook terug naar onderwerpen die binnen sommige christelijke kringen gemakkelijk als spiritueel, occult of zelfs als “niet van God” worden bestempeld. Ik onderzoek energie en handoplegging in de Bijbel, visioenen en beelden, edelstenen en mineralen, getallen en numerologie, verschillende christelijke tradities en oude geschriften. Niet om te bewijzen dat één nieuwe uitleg de juiste is, maar juist om zichtbaar te maken hoeveel meer context, geschiedenis en verschillende interpretaties er bestaan dan ik vroeger kende.
Uiteindelijk komt die zoektocht voor mij steeds weer terug bij dezelfde vraag: Wat blijft er over wanneer angst niet langer bepaalt wat je moet geloven? Hoe kijk je naar God wanneer je niet meer automatisch uitgaat van het godsbeeld dat je als kind hebt meegekregen, en kun je opnieuw leren vertrouwen op je eigen waarneming, je lichaam, je grenzen en wat je diep vanbinnen ervaart?
Misschien heb je zelf nooit stilgestaan bij religieus trauma, misschien herken je juist heel veel, misschien geloof je nog steeds, heb je de kerk verlaten of weet je helemaal niet meer wat je gelooft. Misschien roept alleen het woord religieus trauma al weerstand op. Ook dat mag er zijn. Deze serie is niet geschreven om iemand van zijn geloof af te brengen, maar als uitnodiging om vragen te stellen, context te onderzoeken, verschillende perspectieven naast elkaar te leggen en opnieuw te kijken naar wat je misschien jarenlang als vanzelfsprekend hebt aangenomen.
Praktijk Innersense in Maurik
Anne Marie Appeldoorn